Praktijkvoorbeelden
De aanhouder won
Esther Noya ontwerpt tassen, jassen, spiegels en sieraden. Dat doet ze al haar hele leven, maar pas sinds kort ziet het ernaar uit dat dit haar broodwinning wordt. Dankzij een microkrediet én een fantastische coach.
De Amsterdamse ontwerpster Esther Noya is, afgezien van een korte periode op de modevakschool, volledig autodidact. Noya: 'Op de basisschool verkocht ik al zelfgemaakte oorbellen en kijkdozen op Koninginnedag, op een kleedje in het Vondelpark. Ik droomde ervan een beroemd ontwerper te worden. Wát ik zou ontwerpen, wist ik niet. Dat maakte me ook niet zo veel uit. Als ik maar mocht tekenen.'
En tekenen deed ze. Na schooltijd, naast het moederschap, naast de kantoorbaan waar ze diep ongelukkig van werd. 'Ik werd jong moeder en voelde me gedwongen om voor zekerheid te kiezen. Maar ik kwijnde helemaal weg daar achter mijn bureau. In 1998 maakte ik de switch: ik ging voor mezelf beginnen, met mijn zelfgemaakte producten.'
Ze begon met tassen en jassen, met een uitkering van het UWV als voornaamste inkomstenbron. Later kwamen daar spiegels en sieraden bij. Ze ontwierp en maakte alles zelf.
Via het UWV, en later via de Sociale Dienst volgde Noya diverse trajecten die zouden moeten leiden tot zelfstandig ondernemer. Door een opeenstapeling van fouten, misverstanden en gebrekkige communicatie mislukte het keer op keer. Noya: 'Eigenlijk had ik alleen maar wat extra kennis nodig op het gebied van administratie en boekhouding. En geld. Want een alleenstaande moeder in de bijstand krijgt nergens een lening.'
Ondernemingsplan
Ondanks alle tegenslagen zette Noya door. Ze wilde haar eigen winkel, met haar zelfgemaakte producten, en niets anders. In 2006 keerde het tij. Twee nieuwe klantmanagers bij de Sociale Dienst vroegen Noya om haar producten te komen laten zien. Noya: 'Ik nam alle tassen en jassen mee die ik in de loop der jaren had gemaakt voor familie, vrienden en mezelf. Op basis daarvan zeiden ze: we geloven in je.'
Na een brief van de Sociale Dienst volgde een intakegesprek bij het Ondernemershuis. Daar kon Noya terecht voor alle cursussen en adviezen die ze nodig had. Anderhalf jaar verder had ze de benodigde certificaten gehaald en een mooi ondernemingsplan geschreven. Dankzij een zeer goede coach, benadrukt Noya. 'Zij heeft me altijd volledig gesteund. Doordat alles zo lang had geduurd was ik mentaal volledig uitgeput geraakt. Ik was moe, teleurgesteld en blut, maar dankzij haar steun kon ik doorzetten.'
In augustus 2008 werd Noya's ondernemingsplan goedgekeurd en in oktober, precies op haar veertigste verjaardag, kreeg ze het langverwachte bericht: je kunt ruim 16.000 euro lenen.
Webshop
Met het microkrediet kon Noya eindelijk haar droom waarmaken. Ze verbouwde haar atelier en kocht de noodzakelijke materialen in. Ondertussen maakte ze zo veel mogelijk nieuwe ontwerpen. In januari begon het grote produceren. De helft daarvan is uitbesteed aan een naaister. Als alles af is, kan de verkoop van start. Daarvoor gebruikt Noya drie kanalen: haar eigen atelier, verschillende winkels en een (nog te bouwen) webshop.
Noya heeft er vertrouwen in. 'Dit wordt mijn tijd. Ik wil nog dit jaar van die uitkering af, en dan lekker knallen met mijn eigen producten.'